จุดเริ่มต้นของนักเขียนน้ำหมึกทองคำ อ.เออิจิโระ โอดะ !!!

บทความโดย : อั้ม อยู่ดีๆ ก็หาย ลาไม่บอก~~

What’s up เพื่อนๆ ชาว plotter ทุกคน ครั้งนี้เราจะมาพูดถึงจุดเริ่มต้นของนักวาดที่เรียกได้ว่าเป็นนักเขียนน้ำหมึกทองคำนั่นคือ อ.เออิจิโระ โอดะ นั่นเอง ซึ่งเพื่อนๆ หลายคนคงจะรู้จักเขาคนนี้ จากการ์ตูนชื่อดังเรื่อง ONE PIECE กันเป็นอย่างดี และด้วยฝีไม้ลายมือและชื่อเสียงที่ดังกระฉ่อนไปทั่วโลกนั้น ก็ย่อมทำให้เราอยากรู้กันเหลือเกินว่า จุดเริ่มต้นของนักเขียนการ์ตูนท่านนี้มีความเป็นมาเช่นไร ดังนั้นแล้ว เราก็มาเริ่มค้นหาคำตอบไปด้วยกันเลยดีกว่าครับ

อาจารย์ เออิจิโระ โอดะ

อาจารย์ โอดะ เกิดเมื่อ 1 มกราคม พศ. 2518 เป็นคนจังหวัด คุมะโมโตะ วัยเด็กของอาจารย์ เรียกได้ว่าคลั่งไคล้ในการ์ตูนเป็นอย่างมาก โดยตัวอาจารย์ตัดสินใจอยากเป็นนักวาดการ์ตูนตั้งแต่อายุ 4 ขวบ (ผู้เขียนตอนนั้นยังเล่นของเล่นอยู่เลย) โดยอาจารย์ได้รับแรงบันดาลใจเกี่ยวกับโจรสลัด จากเรื่อง Vicky the Viking

การ์ตูน Vicky the Viking

แต่ไม่หมดเท่านั้น อาจารย์ โอดะนั้น ยังชื่นชอบการ์ตูนเรื่อง DRAGON BALL ของอาจารย์ โทริยามะ อากิระ อีกด้วย เรียกได้ว่าอาจารย์ โอดะ คงเคารพอาจารย์ โทริยามะ เป็นอย่างมากแน่ๆ เพราะแม้แต่ลายเส้นใน ONE PIECE อาจารย์นั้นยังบอกเองอีกด้วยว่า ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่อง DRAGON BALL นั่นเอง

อ.โทริยามะ อากิระ

Dragon ball

อาจารย์ โอดะ เริ่มก้าวเข้าสู่วงการนักวาดการ์ตูนแบบเต็มตัวตอนอายุได้ 17 ปี โดยเรื่องแรกที่อาจารย์ได้ส่งไปคือ Wanted เป็นการ์ตูนสั้นๆ จบในแต่ละตอน มีทั้งหมด 5 เรื่องในเล่ม และแน่นอนว่าระดับอาจารย์ โอดะ ต้องได้รับรางวัลอยู่แล้ว(ฮา) เป็น รางวัลนักเขียนหน้าใหม่เทซึกะ นั่นเอง (เล่มนี้มีแปลขายในไทยโดยสยามอินเตอร์คอมมิกด้วยนะครับ)

การ์ตูนเรื่อง Wanted 

ต่อมาอาจารย์ โอดะ ได้ไปสมัครเป็นผู้ช่วยนักเขียนตอนอายุ 19 ปี โดยเป็นผู้ช่วยให้กับ อาจารย์ โนบุฮิโระ วาสึกิ หรือเป็นที่รู้จักกันจากเรื่อง ซามูไรพเนจร (ตอนนี้อาจารย์ โนบุฮิโระ ก็ยังเขียนเรื่องนี้อยู่นะจ๊ะ) ซึ่งอาจารย์ โอดะ เป็นคนออกแบบตัวละคร คามาตาริ ฮอนโจ แถมยังได้รับรางวัลนักเขียนการ์ตูนหน้าใหม่ The Hop Step Award ในปีนั้นอีกด้วย ว่าแต่..เห็นตัวละครที่อาจารย์ออกแบบน่ารักแบบนี้ จริงๆ แล้วเป็นสาวดุ้นนะเออ

 โนบุฮิโระ วาสึกิ

ซามูไรพเนจร

คามาตาริ ฮอนโจ

ถึงจะเป็นผู้ช่วย แต่ก็เรียกได้ว่าอาจารย์นั้นบ้าพลังมาก เพราะระหว่างที่เป็นผู้ช่วย อาจารย์ก็เขียนเรื่อง ROMANCE DAWN ไปด้วย ซึ่งนั่นเป็นต้นแบบของเรื่อง ONE PIECE เลยนะเออ เหมือนแค่ไหน แค่รูปที่เอามาให้ดูก็เรียกได้ว่า ไม่ต่างอะไรจากวันพีชเลยนั่นเอง แฟนๆ ถึงกับยอมรับให้เป็นวันพีช ตอนที่ 0 เลย เพราะเนื้อหานั้นมีความแตกต่างกันนิดหน่อย แต่ที่ไม่เปลี่ยนแปลงเลยคือการเล่าเรื่องในส่วนของ ลูฟี่ กับ แชงคูส ในส่วนนอกจากเหนือจากนี้มีการดัดแปลงบ้าง เช่น มีโจรสลัดที่จะมาย่ำยีหมวกฟางที่ แชงคูส ให้ แต่ในวันพีชนั้นเป็น บากี้ ที่ไปทิ่มหมวกฟาง

และแล้วก็มาถึง จุดเริ่มต้นตำนานของอาจารย์ โอดะ เมื่อเขาได้ลาออกจากการเป็นผู้ช่วยในช่วงปลายปี 2539 เพื่อมาเริ่มเขียนเรื่อง ONE PIECE ซึ่งได้ตีพิมพ์ในปี 2540 แน่นอนว่าได้กระแสตอบรับที่ดีมาก ตอบรับดีจนเรียกได้ว่า แค่ปีเดียวสามารถทำยอดขาย Best Seller ทำลายสถิติอันดับ 1 ตลอดกาลไปเลย (ขายดีกว่า ดรากอนบอล อีกนะเนี่ย ฮา) เรียกได้ว่าจนถึงปัจจุบัน ก็ยังไม่มีใครที่สามารถโค่นสถิตินี้ลงได้อีกด้วย

“การทำงานในแต่ละวันนั้น อาจารย์นอนเพียง 3 ชม.!!!”

แต่แน่นอน รายได้ที่ยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับภาระที่ใหญ่ยิ่ง (ประโยคคุ้นๆ นะ) อาจารย์ โอดะ ในแต่ละวันนอนเพียง 3 ชม.!!! และการแบ่งเวลาในการทำงานต่อสัปดาห์นั้น จะแบ่งโดยเป็นร่างภาพ 3 วัน และ วาดจริง 3 วัน และด้วยความเครียดนี้ทำให้อาจารย์เป็นคนที่สูบบุหรี่จัดมาก แค่นอนน้อยยังไม่พอ อาจารย์ยังจะพยายามใช้ผู้ช่วยให้น้อยๆ เพราะอยากจะทุ่มเทจิตวิญญาณทั้งหมดให้กับงาน โดยส่วนใหญ่อาจารย์อยากจะวาดเองทั้งหมดด้วยซ้ำ และในส่วนฉากเหตุการณ์ที่ซ้ำกันนั้น อาจารย์จะวาดใหม่ตลอด ไม่ใช้วิธีก๊อปปี้ เพราะแบบนี้เองทำให้มีช่วงหนึ่งที่อาจารย์ล้มป่วยจนต้องหามส่งโรงพยาบาลด้วย..

แต่ที่น่าตะลึงกว่านั้นคือเมื่อ อาจารย์ มาซาชิ คิชิโมโตะ (ผู้เขียนเรื่องนารูโตะ) ไปเยี่ยมไข้ แต่กลับได้ไปเห็นอาจารย์ โอดะ นั่งวาดต้นฉบับแทนที่จะนอนพักผ่อน ซึ่งการป่วยครั้งนี้ทำให้อาจารย์ต้องอยู่ที่โรงพยาบาลถึง 2 สัปดาห์ เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดอีเว้นท์หยุด 1 สัปดาห์บ้างบางครั้ง เพื่อไม่ให้อาจารย์โหมทำงานหนักมากเกินไป และอาจารย์ยังไม่เคยหยุดเขียนถึง 2 สัปดาห์ เพราะอาจารย์รู้สึกเป็นห่วงผู้อ่านอย่างเราที่รอคอยติดตามการ์ตูนของอาจารย์นั่นเอง (บางทีก็คิดนะว่า BAKUMAN เหมือนเอาชีวิตอาจารย์ โอดะ มาเขียน ฮา)

อาจารย์ โอดะ อาจจะเรียกได้ว่ามีโลกส่วนตัวที่สูง หรือ เข้าถึงการ์ตูนของตนอย่างถ่องแท้ เพราะเพื่อนๆ เชื่อหรือไม่ว่าฉากที่อาจารย์ โอดะ เขียนได้ยากมากที่สุดคือฉากที่ วีวี่ กำลังตะโกนสุดเสียงเพื่อให้ทุกคนหยุดฆ่ากันเพราะความเข้าใจผิด ที่เกิดจาก คร็อกโคได ยุยงให้ชาวเมืองฆ่าล้างกันเอง ฉากนี้เรียกได้ว่าไม่ใช่เขียนยากเพราะมุมกล้องหรืออะไร แต่เพราะเขาเข้าถึงจิตใจของ วีวี่ ได้ดีจนเสียน้ำตาให้อย่างมากมายจนแทบไม่เป็นอันเขียนเลยทีเดียว

แต่มุมผ่อนคลายของอาจารย์ก็มีเหมือนกันนะ โดยทุกสัปดาห์ทางครอบครัวจะมาเยี่ยมอาจารย์ 1 วัน ซึ่งนั่นแหละคือวันพักผ่อนของอาจารย์ เพราะอาจารย์จะไม่แตะงานเลยใน 1 วันนั้น ในส่วนนี้เองเพื่อนๆ ทุกคนคงจะเห็นถึงความพยายามของอาจารย์ โอดะ กันแล้ว คงหายสงสัยกันแล้วสินะว่าทำไม ONE PIECE ถึงโด่งดังมาตลอด 21 ปี

และที่เป็นความสนุกอีกอย่างของ อ. คือการที่แกชอบใส่ Easter egg ต่างๆ ลงไปในเนื้อเรื่อง ที่หลายๆ คนคงจะไม่ทันสังเกตว่านอกจากจะมีรหัสลับซ่อนอยู่เป็นการใบ้เนื้อหาตอนต่อไปให้เราคนอ่านเอาไปคิดให้ปวดหัวเล่นๆ แล้ว ยังมีตัวละคร แพนด้าแมน ซึ่งเป็นตัวละครที่อาจารย์ โอดะ ออกแบบและส่งให้ตีพิมพ์ในเรื่อง KINIKUMAN แต่ไม่ได้รับการตีพิมพ์ อาจารย์เลยเอามาใช้เองซะเลย โดยใส่แทรกๆ ไว้ในเรื่องอยู่บ่อยๆ (เหมือนอาจารย์จะแค้นนะ) เรียกได้ว่าเป็นลูกเล่นเฉพาะของอาจารย์เลยก็ว่าได้ ถ้าเพื่อนๆ ไม่เชื่อ ลองกลับไปอ่านแล้วหากันดูดีๆ นะ (ฮา)

และเอกลักษณ์ที่น่าสนใจอีกอย่างคือ หน้าเปิดของแต่ละตอนจะเป็นการเล่าเรื่องของเหตุการณ์ที่อยู่ห่างออกไปจากเนื้อเรื่องปัจจุบัน หรือไม่ก็ตัวละครที่หายไปจากเนื้อเรื่องหลักนานๆ ซึ่งทำให้เราเห็นว่าพวกเขาไม่ได้หายไปไหน และบางทียังเป็นการเชื่อมโยงเข้ากับเหตุการณ์ใหญ่ๆ ที่จะเกิดขึ้นต่อไปอีกด้วย

ด้านอบอุ่นของคร๊อกโคไดล์

ก็อดเอเนลบนดวงจันทร์

วันพีชสำหรับใครหลายๆ คน อาจมองว่าเป็นเพียงการ์ตูน แต่สำหรับอาจารย์ โอดะ คงเรียกได้ว่าเป็นชีวิตของอาจารย์เลย เพราะไม่ใช่แค่จะคอยเลี้ยงชีพอาจารย์ โอดะ แต่ วันพีช ยังทำให้อาจารย์ได้พบรักกับ ฮินาบะ จิอากิ อีกด้วย

โดยทั้งสองได้พบกันที่งาน Jump Festastage ในปี 2545 ได้เริ่มคบกัน และแต่งงานหลักจากนั้นอีก 2 ปี แล้วมีลูกสาวด้วยกันหลังจากงานแต่งอีก 2 ปี(เลขสวยมาก ฮา) ไม่ต้องสงสัยเลยทำไม นามิ ถึงได้รับความไว้วางใจให้ดูแลหมวกฟางจาก ลูฟี่ ก็ภรรยาแกคอสเพลย์มาซะขนาดนี้ แต่ถึงอย่างนั้นคุณภรรยาก็แอบมาบอกด้วยนะว่าจริงๆ แกโดนบังคับให้แต่งคอส (ฮา)

————————————————————————————————————————–

เป็นยังไงกันบ้างครับเพื่อนๆ หวังว่าการได้รับรู้เรื่องราวของอาจารย์ โอดะ จะทำให้เพื่อนๆ ทุกคนมีแรงบันดาลใจที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ความพยายามไม่เคยหักหลังเรา แต่อย่างไรก็ตามอย่าลืมดูแลสุขภาพด้วย เพราะถ้าโหมทำงานหนักมากเกินไป อาจจะทำให้ร่างกายเสียหายจนไม่สามารถทำงานที่รักอีกเลยก็ได้นาจา

ขอขอบคุณแหล่งข้อมูลจาก

https://www.beartai.com/lifestyle/166892

http://www.saradd.com/12192-content/

https://www.ceoblog.co/eiichiro-oda-one-piece-creator/

Shares
"น้ำค้างยามเช้า กับเหล้าครึ่งกลม"