Rab Shu ผู้ชนะกิจกรรมวาดภาพตามโจทย์ หัวข้อ “หลงลืม / Forgotten”

267

สวัสดีครับเหล่านักเล่าเรื่องผู้ชื่นชอบการวาดรูปทุกๆ ท่าน
จากการที่กระผม บ.ก.ซัน ได้จัดกิจกรรมวาดภาพตามหัวข้อแบบรายสะดวก
เพื่อรับคอมเม้นท์จากเหล่านักวาด LET’S !!
“Let’s Post FOR COMMENT”

โดยสำหรับกิจกรรมครั้งล่าสุดในหัวข้อ “หลงลืม / Forgotten”

ทำให้เราได้ผู้ชนะทั้งหมดดังนี้

ซึ่งในครั้งนี้ เราก็จะขอมาทำความรู้จักกับผู้ชนะอันดับ 1 ของเราพร้อมกับฟังคอมเม้นท์ของผลงานทั้ง 3 อันดับไปพร้อมๆ กันเลยนะครับผม

ซึ่งก็ขอเริ่มจากการ Comment ผลงานผู้ชนะทั้ง 3 ท่าน กันก่อนเลย

Comment ผู้ชนะอันดับที่ 1

” a little thing ”
การเข้ามามีบทบาทของเทคโนโลยีที่เพิ่มมากขึ้น บางทีก็อาจทำให้สิ่งสำคัญเล็กๆรอบตัวเราถูกหลงลืมไป

ผลงานโดย ig : Bunnitsu404

Comment จากศิลปินรับเชิญ Narm 

ขอบคุณมากที่ให้เกียรติมาติชมนะครับ เป็นงานที่หนักใจระดับนึงเพราะโดยมากแล้วมันดีอยู่แล้วนั่นแหละครับ

สำหรับผมมีอยู่ 4 จุดที่คิดว่าพัฒนาได้ละกันครับ

1.ภาพนี้มุมกล้องอยู่ด้านบน เวลาถ่ายลงไปน่าจะเห็นไหล่ของผู้ชายอีกข้างด้วย ตอนนี้ตัวผู้ชายแลดูเป็นมุมเสมอสายตาไปนิดครับ ไม่ค่อยเป็นมุมกด ข้อดีอีกอย่างนึงคือ ถ้าเราปรบตัวผช.เป็นมุมกดหน่อยได้ ผมมันจะลงมาบังลูกตาให้ โดยที่เราไม่ต้องเว้นว่างไว้ คือผมเข้าใจแหละว่าคุณน่าจะอยากเอาออกแสดงความรู้สึกว่า เด็กมันไม่ได้โฟกัสคนอื่น แต่การเอาอะไรมาช่วยบังน่าจะเป็นธรรมชาติขึ้นครับ ส่วนท่าทางผู้ชาย ถ้าเราจะสื่อว่า “เด็กละเลยสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆ” ผมว่าการคุยกันอย่างออกรสและตัวละครมีการยกมือบ้าง ภาษากายมันจะยิ่งดูสนุก และดูเหมือน “มีอะไรเกิดขึ้น แต่เด็กได้มองข้ามไปดี”

2.แก้ตีปนิดนึง แก้วน้ำตัวใกล้กล้องเล็กกว่าตัวไกลกล้อง

3.แขนของเด็กมันไปทางข้างมากกว่าจะแลดูชันขึ้นมา ทั้งข้างที่กินบะหมี่และถือมือถือ ลองศึกษาเรื่องการวาดแขนขาที่ยิงเข้ากล้อง (foreshortening) ดูครับ ผมไกด์ไว้คร่าวๆครับ อีกอย่าง ชันตัวขึ้นจากโต๊ะได้ก็ดีครับ ตัวที่ติดโต๊ะมันทำให้ถ้วยบะหมี่ ที่โดนมือทาบทับอยู่มันดูแบนไป ผมกดความสูงโต๊ะลง กับแก้ให้ชันแขนขึ้นครับ

ข้อต่อมา อันนี้ถ้าเราจะสื่อว่าเด็กเพลินกับมือถือเกิน ผมว่าแสงฟ้าจากหน้าจอจะยิ่งช่วยให้เรื่องมันเด่นขึ้นครับ จริงๆ จะเล่นกับเงาสะท้อนที่แว่นด้วยก็ได้นะครับ แล้วแต่ว่าเราอยากให้มันดูเป็นดีกรีที่เหมือน”ถูกสะกด”ระดับไหน ซึ่งแสงฟ้าที่เราใส่ไป เราสามารถเขียนเป็นเส้นๆ ตามแนวผมได้ ซึ่งมันจะช่วยทำให้หัวตัวละครเราไม่กลายเป็นพื้นที่ ทึบๆ ตันๆ ด้วย

Comment จาก บ.ก.ซัน

ในเชิงลึกทางผู้รับเชิญน่าจะคอมเม้นท์ไปหมดแล้ว55 งั้นผมขอคอมเม้นท์แบบรวมๆละกันนะครับ
สิ่งที่ชอบที่สุดตั้งแต่แว้บแรกที่เห็นภาพนี้ คือเรื่องของการจัดแสงและคุมโทนบรรยากาศภาพ ที่ทำออกมาได้ตอบโจทย์ และลงตัวเป็นอย่างมาก แต่ในขณะเดียวกันก้มีความรู้สึกแปลกๆ ในเรื่องของรายละเอียดหลายๆ ส่วน โดยส่วนที่สำคัญที่สุดอันดับแรกจะเป็นเรื่องขององค์ประกอบภาพ ที่เลือกวางจุดเด่นไว้ก้ำกึ่งไปหน่อย แบบจะกลางก็ไม่กลาง จะเข้าจุดตัดสวยๆ ก็ไม่เชิง (เป็นผมจะขยับไปทางขวาเพิ่มอีกหน่อย) และส่วนต่อมาคือเรื่องของ เปอร์สเปคทีฟ ที่เราเลือกเล่นเปอร์แบบดค้งด้วยก็จะยากนิดนึง เลยมีจุดผิดๆ อยู่ตามที่คอมเม้นท์ก่อนหน้าแจ้งไป และจุดสุดท้ายคือเรื่องของความกลมและมิติของการเพ้นท์ อันนี้จะเจอเยอะในกรณีที่เราพยายามเน้นแสงเงาตามขอบมากไปจนทำให้วัตถุดุมีความเป็นแผ่น ที่ชัดสุดคือช่วงหลังและผมของตัวเอก ซึ่งหลักๆ ก็อยากให้ลองเพ้นท์แสงที่เข้ามาตามรูปทรงให้มากขึ้นจะช่วยได้ไม่ยากครับ หลักๆ ก็ตามนี้ครับผม แฮ่..

Comment ผู้ชนะอันดับที่ 2

“Being forgotten as normal”
เด็กชายที่ถูกกลั่นแกล้งเป็นประจำ แกล้งจนลืม และเขาเองก็ชินไปเสียแล้ว

ผลงานโดย Po K. Ko

Comment จากศิลปินรับเชิญ Narm 

หนักใจเลยครับ 55 จริงๆ มันเป็นงานที่ดีอยู่แล้ว จุดที่เรียกว่า error จริงๆ อยู่ในระดับที่ต้องมองหามากกว่าเห็นแล้วรู้เลย

เอาล่ะ ผมติดใจรอยสามขี้ดด้านบนระดับนึง ตัวนี้สร้างการตความให้ไม่เป็นไปในทางเดียวกัน คือ

1.มันไม่รู้ว่ารอยอะไร เพราะมันสว่างในที่มืด ผมเลยไม่แน่ใจว่ามันมีผลกับเนื้อเรื่องมั้ย

2.ถ้ามันเป็นรอยจากการกระทำของการแกล้ง จริงๆ ลดให้มันสว่างน้อยกว่านี้ก็ดี เพราะเหล็กมันบุบลงไป แล้วเพิ่มรอยแบบนี้ให้เยอะกว่านี้ จะได้ตีความง่ายๆ ครับ เอาเท่าที่มันมีอยู่รอบเดียวตอนนี้ เบื้องต้นผมลองขยับให้มันเข้าใกล้จุดตัด 9 ช่องหน่อยครับ ส่วนอื่นๆ ก็สามรถเล่าเพิ่มได้เช่น กระเป๋านร.ที่อยู่บนพื้น ขยะ กระดาษที่อาจโดนแกล้งเทใส่ ซัดใส่ ซึ่งตรงนี้ไม่เรียกว่า error ถ้าผู้วาดอยากรักษาความ minimal หรือการพูดน้อยๆ ของภาพไว้ก็ไม่ผิดอะไรครับ

Comment จาก บ.ก.ซัน

สำหรับผมภาพรวมของงานนี้ค่อนข้างดีทีเดียวครับ จังหวะลงตัวดีเลย อาจจะยังเก็บงานไม่เนี๊ยบนัก แต่ก็ได้อารมณ์อยู่ครับ แต่…อีกรอบ การเก็บงานไม่เนี๊ยบในบางจุดก็ส่งผลค่อนข้างมากครับ อย่างเรื่องรอยสามขีดที่คุณ Narm ดูไม่ออกว่าคืออะไร ซึ่งเอาจริงๆ มันคือร่องแสงของช่องล็อคเกอร์ที่ลอดเข้ามานั่นเอง

แต่นั่นแหละครับ พอมันไม่เนี๊ยบขยุกขยุย มันเลยทำให้ดูไม่ออกว่าเป็นช่องที่เกิดจาก วัสดุที่มีความเหลี่ยมคมชัดเจน จนตีความไม่ถูกได้ครับอีกจุดที่ผมมองว่าเก็บเพิ่มหน่อยก็ดีคือตรงไฮไลท์ผม อาจไม่อยากให้คมสวยเกินไปจนหลุดคอนเซป แต่คิดว่าก็น่าจะให้ดูเนี๊ยบขึ้นแบบยุ่งๆ กว่านี้ได้อยู่ครับผม ตอนนี้ดูเป็นบรัชกลมๆ หยาบๆ จนดูเป็นงานไม่เสร็จไปหน่อยครับผม

Comment ผู้ชนะอันดับที่ 3

“คิดถึงนายจัง ตัวฉันเอง”
ยิ่งเติบโตและใช้ชีวิตไปในสังคม สีของโลกก็ยิ่งหม่นลง บางครั้งในเวลาที่รู้สึกท้อแท้หมดไฟ ถ้านึกย้อนไปถึงตอนใช้จินตนาการวาดรูปไปในโลกส่วนตัว ก็พอจะมีสีสันความสุขเบ่งบานขึ้นในใจ กลับมาบ้าง

ผลงานโดย Tui Nui

Comment จาก บ.ก.ซัน

ชอบคอนเซปของงานนะครับ โดนใจคนวัยรุ่นตอนปลายๆๆๆๆ แบบผมเอามากๆ เลย แฮ่..
ในเรื่องของคอมเม้นท์ อันดับแรกเลยจะเป็นเรื่องของความสมดุลของภาพครับ
หากเราวาดภาพที่มีความสมมาตรซ้ายขวาค่อนข้างสูง การเช็คความสมดุลหรือความเบี้ยวด้วยการฟลิบภาพจำเป็นทีเดียวครับ
อันนี้ผมลองฟลิบให้ดูน่าจะพอเห็นครับ

แล้วก็อีกจุดนึงคือเมฆฝนสีดำด้านบน ตอนนี้ผมมองว่าดูดูดสายตาหนักไปหน่อย ถ้าไม่วาดเป้นเมฆไปเลยก้อาจดรอปสีลงมาให้พอๆ กับพื้นด้านล่าง ก็น่าจะช่วยภาพรวมได้ครับ

 

ก็จบลงไปแล้วนะครับในส่วนของการคอมเม้นท์ผลงาน มาต่อกันที่การทำความรุ้จักกับผู้ชนะอันดับ 1 ของเรากันเลยดีกว่า
ขอเชิญพบกับ !!

กิตติทัต สิงห์หล้า
อายุ : 18
พึ่งเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ดรอปเรียนมหาวิทยาลัย 1 ปี )
ช่องทางติดตามผลงาน : ig : Bunnitsu404

-.ช่วยแนะนำตัวนิดนึงครับ ว่าเราเป็นใคร ฝึกฝนวาดรูปมาอย่างไรบ้างครับผม

สวัสดีครับ ผม RabShu ครับ เริ่มต้นวาดรูปเพราะเพื่อนสนิทกันคนนึงที่รู้จักกันในเกมครับ เขาวาดรูปสวยมากๆ ลายเส้นมีเอกลักษณ์ เป็นสไตล์งานการ์ตูนญี่ปุ่นที่ผมชอบมาก ผลงานของเขาเป็นแรงบันดาลให้ผมเริ่มสนใจการวาดรูป โดยมีเพื่อนคนนี้เป็นอาจารย์คอยดู ช่วยติชมผลงาน ช่วงแรกก็ฝึกจากการวาดบนกระดาษ ใช้สีไม้ มาร์คเกอร์ พอหลังจากได้เริ่มฝึกงานดิจิตอลก็รู้สึกชอบและถนัด จึงเดินสายการวาดดิจิตอลมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบัน และตอนนี้ก็กำลังสนใจและศึกษาเกี่ยวกับงาน Concept Art ครับ

-.เห็นว่าช่วงนี้มีการฝึก Study หลายอย่าง มีทักษะด้านการวาดด้านไหนที่เราตั้งเป้าไว้เป็นพิเศษไหมครับ

ช่วงนี้ได้ลงคอร์สที่สอนเกี่ยวกับพื้นฐาน Figure drawing, Shading และ Color เพราะว่าเล็งเห็นว่าการฝึกพื้นฐานเป็นสิ่งจำเป็นและสำคัญมากที่จะทำให้เราสามารถนำไปพัฒนาต่อยอดกับผลงานงานของตัวเองได้หลากหลาย ส่วนในเรื่องทักษะที่ตั้งเป้าไว้เป็นพิเศษที่อยากพัฒนาให้มากขึ้น ในตอนนี้คงจะเป็นเรื่องของ Design และการจัด Composition ของภาพครับ เพราะมีความฝันที่อยากทำงานในสายงานเกี่ยวกับ Concept art, Visual Development ในวงการ Animation ทักษะดังกล่าวจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นมากๆ ที่อยากจะพัฒนาให้ดีขึ้นครับ

“การฝึกพื้นฐานเป็นสิ่งจำเป็น
และสำคัญมากที่จะทำให้
เราสามารถนำไปพัฒนา
ต่อยอดกับผลงานงานของตัวเอง
ได้หลากหลาย”

-.ในเรื่องของการเลือกใช้สี จะเห็นว่ามีโทนสีที่ชอบใช้ค่อนข้างชัดเจนมาก อันนี้คิดว่าเราได้โทนนี้มาจากอะไรบ้างหรือครับ

ส่วนตัวชอบเลือกใช้สีและคุมโทนงานให้เป็นโทนร้อนและเลือกใช้สีเย็นๆ มาเป็นเงาครับ ถึงจะรู้สึกว่ายังคุมสีได้ไม่ดีนักแต่ก็กำลังศึกษาและพยายามอยู่ครับ 5555 ที่เลือกใช้โทนนี้ก็คงมาจากปัจจัยหลายๆ อย่างด้วยครับ เช่น สีที่ตัวเองชอบที่สุด สไตล์งานนักวาดที่ชอบ การลองผิดลองถูกหลายๆ อย่างทำได้รู้ว่าส่วนตัวแล้วใช้สีโทนนี้แล้วสวยง่ายกว่าและเลือกสีได้ง่ายเช่นเดียวกันครับ

-.เห็นว่าตัดสินใจที่จะดรอปเรียนไปก่อนปีนึง อันนี้บอกได้มั้ยครับว่าเพราะอะไร
มีปัจจัยหลายๆ อย่างที่ทำให้ต้องดรอปเรียนไปก่อนครับ 1. มี Passion หลายๆ อย่างที่อยากจะทำ แต่ไม่มีโอกาสได้ทำเพราะขาดเวลา 2. อยากพัฒนาตัวเองจากการ Self-Study 3. สถานการณ์โรคระบาดที่ไม่สู้ดี 4.อยากเก็บเงินซักก้อนก่อนไปเรียน 5.สภาพจิตใจที่ย่ำแย่หลังจากตรวจพบว่าคนในครอบครัวเป็นโรคร้าย ซึ่งการดรอปเรียนไปหนึ่งปีผมก็วางแผนและตั้งเป้าไว้แล้วว่าจะต้องใช้เวลาที่เสียไปให้คุ้มค่า และเกิดประโยชน์สูงสุด

“ตั้งเป้าไว้แล้วว่า
จะต้องใช้เวลาที่เสียไปให้คุ้มค่า
และเกิดประโยชน์สูงสุด”

-.เห็นอยากไปเรียน ป.โท ต่างประเทศ อันนี้อยากไปที่ไหนเพราะอะไรครับผม
ตอนนี้ยังไม่ได้วางแผนชัดเจนไว้ว่าอยากจะไปเรียนที่ไหน แต่ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะไปเรียนที่ไต้หวันครับ เพราะไต้หวันเป็นเมืองที่เจริญและเปิดกว้างด้านศิลปะ ซึ่งส่วนตัวก็ชอบและหลงใหลศิลปะวัฒนธรรม อาหารการกิน และความเป็นอยู่ของที่นั่นมากๆ ด้วย ซึ่งการที่ได้ไปเรียนและฝึกงานที่ต่างประเทศผมคิดว่ามันคงจะเป็นประการณ์ที่ล้ำค่ามากแน่ๆ

-.สุดท้ายถ้าให้ต้องเกิดใหม่ไปต่างโลกเป็นตัวเอกในหนังหรือการ์ตูนเรื่องไหนก็ได้ จะเลือกไปเกิดในเรื่องไหนครับ

ก็คง Doraemon ล่ะมั้งครับ อยากไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ของวิเศษแห่งโลกอนาคต และก็อยากเห็นบ้านเมือง สถาปัตยกรรม และผลงานศิลปะของโลกอนาคตด้วยครับ อยากจะเห็นกับตาตัวเองว่าศิลปะจะพัฒนาไปได้ไกลแค่ไหน

“อยากจะเห็นกับตาตัวเอง
ว่าศิลปะจะพัฒนา
ไปได้ไกลแค่ไหน”

ก็จบลงไปแล้วนะครับสำหรับกิจกรรมของเราในครั้งนี้ ก็หวังว่าศิลปินและผู้ที่อ่านบทความทุกท่านจะได้รับ ความรู้รวมไปถึงแรงบันดาลใจในการสร้างงานกันต่อไป ไม่มากก็น้อยนะครับผม

ส่วนกิจกรรมครั้งถัดไป…ก็ขอใช้สิทธิพักไว้ก่อนตามสะดวก ตามที่หัวข้อกิจกรรมได้ว่าไว้นะครับผม แฮ่..

แล้วพบกันใหม่ !!
กับบทความเกี่ยวกับภาพยนตร์ การ์ตูน และ ศิลปะ ที่เว็บ Plotter จ้าาา
แฮ่..

Shares
บรรณาธิการ / CEO สำนักพิมพ์ การ์ตูนไทย Let's Comic