Let’s Pick Thai Artist : แนะนำศิลปินนักวาดชาวไทยประจำสัปดาห์ : Mind*creator

798

สวัสดีครับ กระผม บ.ก.ซัน ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ Let’s Comic และเพจ Plotter
ช่องทางสื่อการ์ตูนและภาพประกอบจากฝีมือนักวาดชาวไทยมากว่า 10 ปี
ขอเสนอบทความแนะนำนักวาดการ์ตูนและภาพประกอบชาวไทยรายสัปดาห์
“Let’s Pick Thai Artist”

และสำหรับสัปดาห์นี้
ขอเชิญพบกับ
.
.
.

ภัทรนิธิ์ เรียงชัยนาม
วันเดือนปีเกิด 15 เม.ย. 1986

ช่องทางติดต่อ
www.facebook.com/mindcreator
www.twitter.com/mindcreator
www.instagram.com/mindcreator  

ตัวอย่างผลงานบางส่วน

—————————–

LET’S Talk With The Artist
สัมภาษณ์ พูดคุย ทำความรู้จักกับศิลปิน

-.อยากให้ช่วยแนะนำตัวเองก่อนครับผม ว่าเริ่มวาดรูปและเปิดเพจมาได้อย่างไรครับ

สวัสดีค่ะ ชื่อ nair (แนร์) เพจ mind*creator นะคะ ตอนนี้เป็น Freelance Illustrator นักวาดภาพประกอบ (ส่วนใหญ่จะนิยายกับเกม), Doujinshika นักวาดโดจินชิหรือหนังสือทำมือ, แล้วก็เป็น อ.สอนคลาส Digital Manga ที่ KP Learning space ค่ะ

เริ่มวาดรูปนี่… คงตั้งแต่จำความได้เลยค่ะ วาดตามฝาบ้าน วาดบนหนังสือเรียนไปทั่วจนหวิดจะโดนครูตีหลายที แต่ถ้าเป็นลายเส้นการ์ตูนจริงๆ จังๆ น่าจะเริ่มตอนประถมในยุคเซเลอร์มูน แล้วก็วาดมาเรื่อยๆ จนเข้าสู่ยุคทำเวบไซต์, DeviantArt, Blog exteen (พูดแล้วรู้สึกแก่จัง) จนพอ exteen ปิดไป ไม่รู้จะไปโพสรูปที่ไหน ตอนนั้นเลยเริ่มทำพวกเพจกับทวิตเตอร์ค่ะ

-.มีวิธีอย่างไรในการฝึกฝน การวาดเส้นและตัดเส้น ให้ออกมาสวยงามอย่างในปัจจุบันครับ

เราก็น่าจะเหมือนคนอื่นๆ นะคะ คือศึกษาและสังเกตจุดที่เราสนใจเยอะๆ เช่น ช่วงนี้อยากฝึกแสงเงา อนาโตมี่ ก็ไปศึกษาดูของจริงให้มาก ไม่ได้มีวิธีหรือทางลัดอะไรเป็นพิเศษ นอกจากบ้าพลังใช้ความถึกเข้าสู้ ฝึกอย่างเดียวเท่านั้นเลยค่ะ วาดเข้าไปจนกว่าจะแม่น ไม่ต้องออมแรง หรือเสียดายว่างานเขียนแล้วไม่ได้ใช้ วาดๆไปเถอะ (จริงๆนะ) รูปไหนยังไม่ถูกใจ รูปไหนพังก็เอาใหม่ หรือไม่ก็เทแล้วเปลี่ยนไปวาดรูปอื่นเลยก็ได้ เพราะสุดท้ายเราจะเรียนรู้และพัฒนาจากข้อผิดพลาดในรูปพังๆ พวกนี้นี่แหละ

“ไม่ได้มีวิธีหรือทางลัด
อะไรเป็นพิเศษ
นอกจากบ้าพลัง
ใช้ความถึกเข้าสู้”

-.โดยส่วนตัวมีเคล็ดลับอย่างไร ในการวาดตัวละครออกมาให้สวย หล่อ มีเสน่ห์ ครับผม

ตอบยากเหมือนกันนะคะเนี่ย เพราะเราว่าสวย หล่อ ในสายตาของแต่ละคนไม่เหมือนกัน งานเราเองก็มีคนมองว่าไม่สวยไม่หล่อเหมือนกัน (อันนี้ไม่มีผิดถูกอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องรสนิยม) ซึ่งถ้าในสายตาของเรามองว่าการวาดแบบนี้คือสวยหล่อแล้วตรงกับสายตาของคนส่วนมาก อันนี้ก็ต้องถือว่าโชคดีมากๆ

“เห็นภาพเฉยๆ ก็ดูธรรมดานะ
แต่พออ่านเท่านั้นแหละ
ทำไมมันหล่อจังคะ อิพ่อเอ้ย”

แต่ถ้าลายเส้นเราไม่ได้เน้นหน้าสวย หน้าหล่อปิ๊งๆ หรือดันมองความหล่อสวยไม่ตรงกับสายตาคนอื่นนัก อันนี้อาจจะต้องใส่ใจกับอารมณ์ของตัวละครให้มากค่ะ (ส่วนตัวจะค่อนข้างให้ความสำคัญในจุดนี้เยอะที่สุด) น่าจะเคยผ่านตาตัวละครที่ถ้าไม่ได้อ่านเนื้อเรื่อง เห็นภาพเฉยๆ ก็ดูธรรมดานะ แต่พออ่านเท่านั้นแหละ ทำไมมันหล่อจังคะ อิพ่อเอ้ย เพราะมันมีปัจจัยอื่น เช่น บทมันส่ง อารมณ์ภาพมันได้ ความหล่อ เท่ มันทวีคูณมาจากตรงนั้นแหละค่ะ

-.คิดว่าสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับเราในการวาดการ์ตูนและภาพประกอบคืออะไรครับ

ถ้าวาดการ์ตูนพวกโดจินชิ ยากที่สุด ก็ต้องตอนเขียนเนม(สตอรี่บอร์ด)นี่แหละค่ะ จริงๆ เป็นช่วงที่เราสนุกที่สุดนะคะ แต่ก็เป็นช่วงที่ทำให้ทึ้งหัวอยู่บ่อยๆ เช่นเดียวกัน เพราะกว่าเนื้อเรื่องจะลงตัว จะจบสวยตามที่ตั้งใจ นี่ก็ทำเอาไมเกรนจะกินเหมือนกัน

“บอกมาเถอะอยากได้อะไร
เดี๋ยวเสกให้ อย่าให้เราต้องนั่งเดาใจ
วาดสุ่มจนกว่าจะถูกใจคุณเลยค่ะ”

ส่วนภาพประกอบ ส่วนใหญ่จะยากถ้าทางลูกค้าบรีฟมาไม่ชัดเจนค่ะ หรือบอกว่าให้วาดอะไรมาก็ได้ อันนี้นี่น่ากลัวที่สุดแล้ว บอกมาเถอะอยากได้อะไร เดี๋ยวเสกให้ อย่าให้เราต้องนั่งเดาใจ วาดสุ่มจนกว่าจะถูกใจคุณเลยค่ะ (น้ำตาไหล)

-.เห็นว่าได้ไปสั่งจัดทำหนังสือในต่างประเทศด้วย อันนี้ไปจัดทำที่ประเทศไหน เพราะอะไรหรือครับ

มีที่ญี่ปุ่นค่ะ ก่อนหน้านั้นออกหนังสือโดจินชิที่ไทยอยู่แล้ว แล้วช่วงที่ไปอยู่ญี่ปุ่นดันมีอิเวนท์พอดี (พวกงาน Comic Market / Comic City ที่เป็นงานโดจินชิ (หนังสือทำมือ) คล้ายๆ งานหนังสือ งาน Comic Avenue ในไทย) เราเองก็ฝันอยากจะลองไปออกงานที่นั่นซักครั้งอยู่แล้ว พอเพื่อนชวน เลยลองไปออกบูธดูค่ะ แล้วพอดีในงานเจอสตาฟของร้านหนังสือมา scout ให้เอาหนังสือไปลงกับร้านเค้า ก็เลยยาวเลย

-.โอ้ แล้วผลตอบรับจากการออกงานเป็นอย่างไรบ้างหรือครับ รวมไปถึงผลลัพธ์ของงานพิมพ์ที่ได้ด้วย ดีกว่าหรือแตกต่างจากของที่ไทยมั้ยครับผม  

ต่างกับไทยไหม จริงๆผลตอบรับไม่ต่างกับไทยมากนะคะ ส่วนใหญ่จะคอมเมนท์ไปในทางเดียวกัน (ว่าหล่อนเขียนเรื่องบ้าบออะไรเนี่ย ฮา)

แต่ที่เจอแล้วประทับใจคือ ธรรมเนียมการให้กำลังใจนักวาดของที่นั่นค่ะ เค้าจะค่อนข้างให้เกียรติกับทรีทสายผลิตดีมาก หลายคนมีส่งพวก Fan letter มาให้ด้วย (บางคนนี่เขียนมาหยั่งกะจดหมายรัก แถมยาวเป็น A4 อ่านแล้วก็จะเขินๆ นิดนึง 555) บางทีก็มีขนม ของกุ๊กกิ๊กเอามาให้ตอนไปออกอิเวนท์ เคยมีคนที่เอาสติ๊กเกอร์ของแถมเราไปทำเป็นเล็บเจล แล้วเอาเล็บยื่นมาให้ดูที่วันงานด้วย น่ารักมากๆ เลย พอเจอแบบนี้มันก็ใจฟู ทำให้มีกำลังใจอยากจะผลิตงานออกมาอีกเยอะๆ

ปล. อันนี้จะว่าต่างจากไทยก็ไม่เชิง เพราะในไทยก็มีผู้อ่านน่ารักๆ เยอะมากเหมือนกัน คือไม่ต้องทำถึงขนาดเค้าก็ได้ค่ะ แค่อ่านงานเราก็ดีใจมากแล้วค่ะ อันนี้มันคงเป็นธรรมเนียมเค้าเฉยๆ

ส่วนผลลัพธ์งานพิมพ์ที่ได้ ด้วยความที่ตลาดเค้าใหญ่กว่าเรามาก โรงพิมพ์ที่นู่นคือขยันออกโปร ออกออฟชั่นพิเศษแข่งกันตลอดเลยค่ะ มีตั้งแต่โปรราคาถูกพอๆ กับไทย ไปยันออฟชั่นหรูหราหมาเห่า ใส่ปกซ้อน ฉลุลูกไม้ กระดาษกำมะหยี่ ติดโฮโลแกรม อยากได้อะไรก็มีหมด (ถ้าตังถึง 555)

“ปกติเราไม่ค่อยเจอ บ. ที่ยอม
ยกงานตัวเองไปให้
บ. คู่แข่งอื่นๆ เท่าไหร่นัก
ตอนนั้นเลยรู้สึกว่าเค้าใจดี
และให้ความช่วยเหลือดีมากๆ”

แล้วก็ที่รู้สึกต่างจากไทยอีกอย่างคือ เค้ามีความใส่ใจในแต่ละงาน และ ตรวจต้นฉบับให้ละเอียดมาก พิมพ์ผิดเค้าก็ทักมาให้แก้ เคยมีอยู่ครั้งนึงที่เราทำงานวาดเส้นดินสอ แล้วมันมีการไล่สีดินสอเยอะ โรงพิมพ์ที่เราติดต่อไปเค้าบอกว่างานนี้ถ้าเป็นโรงพิมพ์เค้าอาจจะพิมพ์ได้ไม่สวย ก็เลยแนะนำอีกโรงพิมพ์ที่น่าจะพิมพ์เทคนิคนี้ได้ พร้อมช่องทางติดต่อมาให้ ฟังดูเหมือนธรรมดา แต่ปกติเราไม่ค่อยเจอ บ. ที่ยอมยกงานตัวเองไปให้ บ. คู่แข่งอื่นๆ เท่าไหร่นัก ตอนนั้นเลยรู้สึกว่าเค้าใจดีและให้ความช่วยเหลือดีมากๆ หลังจากนั้นเลยกลับไปพิมพ์กับเค้าอยู่บ่อยๆ เลยค่ะ (โดนซื้อใจไปเรียบร้อย)

-.คิดว่าการเป็นนักวาดมังงะ ในยุคปัจจุบันที่กระแสเว็บตูนเริ่มเข้ามามีอิทธิพลมากขึ้น มีอะไรที่เราต้องปรับตัว หรือส่งผลมาถึงเราบ้างมั้ยครับผม

จะว่าไม่ส่งผลเลยก็คงไม่ใช่ เพราะสมัยก่อนลักษณะการเสพสื่อการ์ตูน ส่วนใหญ่มักจะเป็นการซื้อตัวเล่มมาก่อนแล้วค่อยได้อ่านเนื้อหา แต่เดี๋ยวนี้ อาจจะด้วยการเข้ามาของเวบตูนด้วยส่วนนึง ทำให้หลายๆ สำนักพิมพ์เริ่มปรับตัว กลายเป็น คนอ่านได้อ่านเนื้อหาก่อนเหมือนกับเวบตูน จากนั้นใครถูกใจแล้วถึงค่อยซื้อแบบรูปเล่มมาเก็บเอาไว้  พอนิสัยการเสพงานของคนอ่านเปลี่ยนไป หลังๆ ก็เลยมีบ้างที่ลองวาดคอมิคสั้นๆ โพสให้อ่านไปก่อน แล้วค่อยรวมเล่มให้คนที่สนใจทีหลังค่ะ 

-.สุดท้าย ถ้าสมมุติมีคนออกทุนให้สามารถทำของแถมอะไรก็ได้ 1 ชิ้น ให้ผู้อ่านของเรา จะเลือกแถมอะไรครับผม

อือหือ ยากจัง เพราะชอบทำของแถมบ่อยๆ จนหลังๆ เริ่มนึกไม่ออกเหมือนกันว่าจะทำอะไรดีค่ะ 5555 ส่วนใหญ่ทำของที่ตัวเองก็อยากได้เองด้วย งั้นเอาเป็นเซตชุดชงน้ำชาเลยดีไหมนะคะ น่าจะสวยดี (คนออกทุนคงบอก นี่มันแพงกว่าหนังสือหล่อนแล้ว 555 )

————————————

LET’S Time Line
ผลงานเก่าๆ จากอดีตสู่ปัจจุบันของศิลปิน

1.ยุคบรรพกาล เจอเก่าสุดได้แค่รูปสมัย ม.ปลาย ค่ะ ยังทำงานนอกคอมซะส่วนใหญ่ แล้วแสกนมาแต่งๆ เอา

2.ช่วงเข้ามหาลัยจนทำงานแรกๆ ช่วงนี้จะวาด Fanart เยอะมาก เริ่มวาดโดจินชิเยอะ แล้วก็วาดฉากหลังได้มากขึ้น

3.ช่วงบ้าพลัง ช่วงนี้จะขยันหน่อย ปัจจุบันคือจะลดทอนดีเทลลงเยอะ

——————————

Artist Listening Inspiration
ช่วงเวลาทำงานศิลปินของเราฟังอะไรไปด้วย ?

จริงๆ ฟังเปะปะมากตั้งแต่แคสเกมยันเรื่องผี แต่ถ้าพวกเพลงจะชอบฟังเพลงสากลยุค 90 โดยเฉพาะพวกคอนเสิร์ตค่ะ 

————————————–

ไม่ธรรมดาเลยใช่มั้ยครับ สำหรับนักวาดของเราในครั้งนี้ที่สามารถนำผลงานมังงะ ไปออกงานถึงที่ประเทศญี่ปุ่น และได้รับการยอมรับจากนักอ่านในบ้านเค้าได้แทบไม่ต่างกับนักวาดของญี่ปุ่นจริงๆ เลย ถือเป็นประสบการณ์ที่สร้างแรงบันดาลใจให้ตัวผมเอง รวมไปถึงเหล่านักวาดมังงะในบ้านเราได้ดีเลยว่ามั้ยครับผม

และสำหรับสัปดาห์หน้า จะเป็นศิลปินท่านใด
รอติดตามสปอยล์ทางเพจ Let’s comic เร็วๆ นี้นะครับผม

แล้วพบกันใหม่กับบทความเกี่ยวกับภาพยนตร์ การ์ตูน และ ศิลปะ ที่เว็บ Plotter จ้าาา
แฮ่..

หรืออยากให้แนะนำศิลปินคนไหน หรือใครอยากเสนอตัว
ก็สามารถติดต่อ contact บ.ก.ซัน ได้ที่
https://www.facebook.com/sonlet
https://www.instagram.com/sonoson/?hl=th 

Shares
บรรณาธิการ / CEO สำนักพิมพ์ การ์ตูนไทย Let's Comic