Let’s Pick Thai Artist : แนะนำศิลปินนักวาดชาวไทยประจำสัปดาห์ : Enfer De Hell

1173

สวัสดีครับ กระผม บ.ก.ซัน ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ Let’s Comic และเพจ Plotter
ช่องทางสื่อการ์ตูนและภาพประกอบจากฝีมือนักวาดชาวไทยกว่า 10 ปี
ขอเสนอบทความแนะนำนักวาดการ์ตูนและภาพประกอบชาวไทยรายสัปดาห์
“Let’s Pick Thai Artist”

และสำหรับสัปดาห์นี้
ขอเชิญพบกับ
.
.
.
.

สิรินดา เลิศวนวัฒนา

วันเดือนปีเกิด
10 พฤศจิกายน 2531

ช่องทางติดต่อ
FB: www.facebook.com/shadenea
DA: www.deviantart.com/enferdehell
IG: www.instagram.com/enferdehell
Twitter: https://twitter.com/EnferDeHell

ผลงานบางส่วน


———————

LET’S Talk With The Artist
สัมภาษณ์ พูดคุย ทำความรู้จักกับศิลปิน

-.แนะนำตัวเองก่อนเลยครับผม ว่าเริ่มเปิดเพจมาได้อย่างไรครับ

สวัสดีค่ะ นามปากกา Enfer De Hell หรือ ‘เฝอ’ นะคะ ก่อนที่จะมีเพจเป็นของตัวเอง เราเคยเปิดเพจกับกลุ่มเพื่อนที่มีงานอดิเรกในการวาดรูปเหมือนๆ กัน มาก่อน กระทั่งถึงช่วงเวลาที่เราเริ่มทำงานกับ สนพ. เยอะขึ้นเรื่อยๆ จึงตัดสินใจเปิดเพจแยกภายใต้ชื่อนามปากกา เพื่อใช้เป็นแหล่งเก็บผลงาน ทั้งรูปวาดเล่น โปรเจคงานส่วนตัว งานจ้าง โปรเซสระหว่างทำงาน  ไว้ในที่เดียว  (และเผื่อไว้สำหรับผู้ติดตามงานที่ไม่กล้าคอมเมนท์บนหน้าวอลส่วนตัวของเราด้วยค่ะ TvT )

-.สำหรับเราแล้วคิดว่าการควบคุมผลงานให้ออกมามีคุณภาพ พิถีพิถันอย่างที่เห็น ทักษะด้านใดคือสิ่งที่สำคัญที่สุดครับ

อาจจะแปลกนิดนึง แต่สำหรับเฝอแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือการยึดมั่นในเป้าหมาย รองลงมาคือทักษะในการทำงานค่ะ
ตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ที่ฝีมือการวาดรูปของเราไม่ได้โดดเด่นอะไร แต่เมื่อถึงวันที่ตัดสินใจจะยึดอาชีพนี้ เฝอก็ปรารถนาว่าจะสามารถถ่ายทอดความสวยงามในภาพวาดให้คนที่หันมามองได้รับรู้และมีความสุขไปกับมัน เราจึงทุ่มเทให้กับงานเต็มที่เท่าที่ทักษะและแรงกายในช่วงนั้นจะไหว พอนานๆ เข้า กลายเป็นว่า การทำงานให้ถึง 100-200% ก็กลายเป็นมาตรฐานที่ต้องทำให้ถึงไปแล้วค่ะ

“สำหรับเฝอแล้ว สิ่งสำคัญที่สุด
คือการยึดมั่นในเป้าหมาย
รองลงมาคือทักษะ
ในการทำงานค่ะ”

-.มีเคล็ดลับอะไรแนะนำในเรื่องของการวาดเอฟเฟคแสงสีต่างๆ มั้ยครับ รู้สึกทำออกมาได้สะดุดตามากๆ เลย

ไม่มีอะไรลึกลับค่ะ แค่หมั่นศึกษาลักษณะการตกกระทบของแสงในสภาพแวดล้อมต่างๆ แล้วนำมาปรับใช้
อย่างจุดเริ่มต้นของเฝอ ก็มาจากมหาวิทยาลัยปี 1 คลาส วาดหุ่นนิ่ง ในตอนนั้นการสังเกตแสงเงาบนรูปทรงและพื้นผิวต่างๆ เป็นอะไรที่น่าสนใจมาก รวมกับความสนใจในการให้แสงในวิชาถ่ายภาพและการแสดง ความชอบในการการให้แสงในยุคอิมเพลสชั่นนิสต์กับบาโรก จับทั้งทฤษฎีและความชอบมารวมกัน ตกตะกอนเป็นประสบการณ์ แล้วผลิออกมาเป็นผลงานในปัจจุบัน

-.ในส่วนของการออกแบบตัวละคร คิดว่าอะไรที่ทำให้ตัวละครของเรา “มีเสน่ห์” อย่างที่เห็นครับ

มีเรื่องตลกอยู่ว่า เฝอมักจะวางแผนออกแบบตัวละครออกมาให้ ‘เรียบง่าย’ เพื่อวาดครั้งต่อไปจะได้ไม่ยุ่งยากกินเวลาชีวิตเรามากนัก แต่สุดท้ายก็มักจะอดใจไม่ไหว ใส่รายละเอียดและเรื่องราวยุบยิบลงไปในความเรียบนั้นอยู่ดี (สรุปต้องวาดเยอะด้วยความเรื่องมากของตัวเอง ฮ่าฮ่า) ดีไซน์ตัวละครของเฝอจึงมีภาพลักษณ์ที่กวาดตามองแวปแรกจะรู้สึกว่าเรียบ แต่เมื่อตั้งใจดูจะเห็นถึงความซับซ้อนละเอียดอ่อนค่ะ

อีกอย่างที่ขาดไม่ได้ คือเราถนัดที่จะออกแบบตัวละครจากคอนเซ็ป หรือจากปูมหลัง ทั้งการเลือกใช้สี ลักษณะท่าท่าง เครื่องแต่งกาย และรายละเอียดอื่นๆ ที่ใส่ไว้ จะบ่งบอกเรื่องราวของพวกเขาค่ะ

-.เนื่องจากเห็นว่ามีการทำงานสิ่งพิมพ์พอสมควร แล้วคิดอย่างไรกับการที่สื่อสิ่งพิมพ์ลดความสำคัญลงในปัจจุบันบ้างครับ

เฝอเองก็ผ่านช่วงคาบเกี่ยวระหว่างที่พวกเรา ‘มี’และ’ไม่มี’ เทคโนโลยีจำพวกสมาร์ทโฟนอยู่ในมือ ซึ่งอุปกรณ์อำนวยความสะดวกชิ้นนี้ ได้กลายมาเป็นเครื่องเชื่อมต่อข้อมูล และสื่อบันเทิงขนาดพกพา พวกสิ่งพิมพ์ที่เข้าถึงได้ยากกว่า และมีความสะดวกในการจัดเก็บได้ไม่เท่าจึงค่อยๆ ลดบทบาทลงไป เฝอที่มองเห็นภาพรวมจึงเข้าใจและยอมรับได้เพราะอย่างไร โลกของเราก็ต้องพัฒนาต่อไปค่ะ

“พวกอุปกรณ์การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์
อย่างกระดาษดีๆ เครื่องจักร
และเทคนิคการผลิตใหม่ๆ
จึงเข้ามาไม่ค่อยถึงในไทย
เนื่องจากไม่คุ้มค่าลงทุน”

ในปัจจุบัน ผู้ผลิตด้านสิ่งพิมพ์ หลายๆ ที่ต้องปรับตัวกับงานที่มีปริมาณน้อยลง บางแห่งก็พยายามเพิ่ม ‘มูลค่า’ ให้กับสินค้าให้เป็นเกรดสะสม ซึ่งเราคาดว่าตลาดกลุ่มนี้จะยังอยู่ได้ค่ะ แต่ก็น่าเสียดายนะคะ เป็นเพราะว่าสังคมของเรานิยมสะสมหนังสือกันยังถือว่าไม่มาก รวมกับสถานการณ์ความสำคัญที่ลดลงไปด้วยแล้ว พวกอุปกรณ์การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์อย่างกระดาษดีๆ เครื่องจักร และเทคนิคการผลิตใหม่ๆ จึงเข้ามาไม่ค่อยถึงในไทยเนื่องจากไม่คุ้มค่าลงทุน  หรือถ้ามีก็หายากจนปวดหัว หรือไม่ก็ราคาแพงมากๆ  จนลูกค้ารายย่อยอยากสั่งผลิตอย่างเราเอื้อมไม่ถึงเลยค่ะ

-.เห็นว่ามีงานถ่ายภาพด้วย พอจะพูดถึงหน่อยได้มั้ยครับว่าเป็นมายังไงครับผม

งานถ่ายภาพที่เห็นอยู่ในเพจ มาจากวิชา Digital Photography ตอนศึกษาอยู่ที่สถาบัน Raffles สิงคโปร์ สาขากราฟฟิกดีไซน์ค่ะ ซึ่งเราจะได้ศึกษาในการใช้กล้อง DSLR เรียนรู้ทฤษฎีในการถ่ายภาพ และวิธีการใช้โปรแกรมในการปรับแต่งรูป

ในวันนั้นทั้งคลาสได้หัวข้องาน Street Photography พวกเราเดินทางไปที่ย่าน China Town อากาศขมุกขมัว ฝนตกทั้งวัน แต่ก็ได้บรรยากาศดีค่ะ  งานนี้จะเป็นการเก็บภาพของชุมชน ผู้คน หรือสภาพแวดล้อมที่ปกติจะเดินผ่านบ่อยๆ แต่อาจไม่ทันสังเกตเห็น ในตอนที่ถ่ายภาพบรรยากาศไม่ยากหรอกค่ะ เพราะเราก็ชอบชมนกชมไม้ มองอะไรที่คนปกติไม่ค่อยสนใจอยู่แล้ว แต่ที่น่ากลัวคือตอนแอบถ่ายบุคคลค่ะ เพราะคนสิงคโปร์หลายๆ คน ก็ถือเรื่องนี้ ขนาดเราเองก็ไม่ชอบให้ใครไม่รู้มาเล็งกล้องใส่เหมือนกัน

-.อันนี้อยากรู้เพิ่มเติมนิดนึงครับ ว่าทำไมเราถึงตัดสินใจไปเรียนต่อต่างประเทศในด้านกราฟิกดีไซน์ครับผม

ถ้าตอบว่า ไปเรียนต่อเพราะอยากได้ความรู้มาทำโปรเจคงานส่วนตัวให้สมบูรณ์ขึ้นจะผิดไหมคะ TvT (เป็น hidden agenda ที่ถ้าครอบครัวรู้ในตอนนั้นต้องโดนตีแน่ๆ )

“การที่คนเราสามารถสื่อสาร
ถ่ายทอดอารมณ์
พร้อมกับชี้นำสายตาของมนุษย์
ผ่านทางรูปทรง ตัวอักษร
ช่องวาง และการจัดวาง
ได้นี่เป็นสิ่งที่วิเศษมาก”

เหตุผลอื่นๆ คือ เพราะเราสืบความสนใจด้าน Visual Communication Art มาจากพี่สาวค่ะ และมักมีความรู้สึกว่า การที่คนเราสามารถสื่อสารถ่ายทอดอารมณ์ พร้อมกับชี้นำสายตาของมนุษย์ ผ่านทางรูปทรง ตัวอักษร ช่องวาง และการจัดวาง ได้นี่เป็นสิ่งที่วิเศษมาก ซึ่งหากศึกษาทางด้านนี้ก็คงช่วยส่งเสริมอาซีพเราได้ไม่มากก็น้อย จึงตัดสินใจไปเรียนต่อที่สิงคโปร์ สาเหตุที่เลือกที่นั่นเพราะเขามีหลักสูตร Advance Diploma เรียนทุกอย่างครบคล้ายปริญญาตรี อัดให้จบภายในระยะเวลาเกือบ 2 ปี ขาดแค่ทำวิทยานิพนธ์ ค่ะ และข้อดีคือได้ฝึกภาษา กับได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นใจกับการศึกษาด้านกราฟฟิกมากกว่าบ้านเรานะคะ

-.สุดท้าย ถ้าสามารถเลือกที่จะร่วมงานกับนักวาด หรือใครก็ได้ 1 คนที่เคยมีมาบนโลกใบนี้ จะเลือกใครครับ 

…Monet ละมั้งคะ แต่ไม่ใช่การร่วมงานหรอกค่ะ แค่อยากมองเขาตอนวาดรูปบึงบัวสักครั้งด้วยตาตัวเอง 😉
แต่ถ้าอยากร่วมงานกับใครสักคน  อืม… จะเป็นใครก็ได้นะคะ แค่ขอให้เป็นคนเต็มที่กับงาน ตระหนักรู้ถึงหน้าที่ และบริหารเวลาเป็นค่ะ

————————————

LET’S Time Line
ผลงานเก่าๆ จากอดีตสู่ปัจจุบันของศิลปิน

ค.ศ. 2005-2007 เพิ่งได้สัมผัสกับเมาส์ปากกาเป็นครั้งแรก เมื่อประมาณ ม.4 ในตอนนั้นเกมออนไลน์เพิ่งเข้ามามีความนิยมในไทยใหม่ๆ เราก็รู้สึกประทับใจกับภาพ CG มาก จึงได้ลองฝึกวาดและลงสีในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ด้วยตนเอง ซึ่งก็งมอยู่นานค่ะ มีเวลาว่างหลังเลิกเรียนเมื่อไหร่ก็ค่อยทำ …คือ ณ ตอนนั้นไม่คิดว่าจะได้มาลงเอยทางด้านศิลปะเลย

ค.ศ. 2007-2011 นับว่าเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตเพราะเชื่อคำพูดของพี่สาวแท้ๆ นี่ละค่ะ จากสายวิทย์เต็มขั้นจึงมาเรียนต่อด้านศิลปะ โดยเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยรังสิต สาขา Digital Art ซึ่งเป็นช่วงเวลา 4 ปี ที่ได้ค้นหาและขัดเกลาตนเอง

ค.ศ. 2012 – ปัจจุบัน เป็นช่วงเวลาของการทำงาน และไล่ตามความฝัน — ถึงจะวาดรูปช้าจนเวลาตกไปอยู่กับการทำงานเสียหมด แต่เราก็รักการวาดออริจินัลมาก เพราะมันคือแรงผลักดันให้เราพยายามจนมาถึงทุกวันนี้ค่ะ

——————————

Artist Listening Inspiration
ช่วงเวลาทำงานศิลปินของเราฟังอะไรไปด้วย ?

https://www.youtube.com/channel/UC9ImTi0cbFHs7PQ4l2jGO1g

เราชอบฟังแนวบรรเลงแล้วจินตนาการภาพไปตามทำนองเพลงค่ะ ทุกวันนี้จึงไม่เคยจำเนื้อเพลงของเพลงไหนได้เลย ยกเว้นเพลงชาติ

———————————–

จบไปอีกสัปดาห์กันแล้วนะครับผม อลังการกันไปเลยใช่ม้าาา

ส่วนสัปดาห์หน้าจะเป็นอาร์ทติสท่านใด
รอติดตามสปอยล์ทางเพจ Let’s comic เร็วๆ นี้นะครับผม

แล้วพบกันใหม่ทุกๆ แบบต่อเนื่อง
กับบทความเกี่ยวกับภาพยนตร์ การ์ตูน และ ศิลปะ ที่เว็บ Plotter จ้าาา
แฮ่..

หรืออยากให้แนะนำศิลปินคนไหน หรือใครอยากเสนอตัว
ก็สามารถติดต่อ contact บ.ก.ซัน ได้ที่
https://www.facebook.com/sonlet
https://www.instagram.com/sonoson/?hl=th 

Shares
บรรณาธิการ / CEO สำนักพิมพ์ การ์ตูนไทย Let's Comic