Let’s Pick Thai Artist : แนะนำอาร์ทติสไทยประจำสัปดาห์ : Manasawii

829

สวัสดีครับ กระผม บ.ก.ซัน ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ Let’s Comic และเพจ Plotter
ช่องทางสื่อการ์ตูนและภาพประกอบจากฝีมือนักวาดชาวไทยกว่า 10 ปี !
ขอเสนอบทความแนะนำนักวาดการ์ตูนและภาพประกอบชาวไทยรายสัปดาห์
“Let’s Pick Thai Artist”

และในสัปดาห์นี้ ขอนำเสนอ !!
.
.
.
.

MANASAWii
มนัสวี โรจนพรรณ
วันเกิด – เสาร์ที่ 19 ธันวาคม 1992

ช่องทางติดต่อ
Website – https://www.manasawii.net/
Twitter – https://twitter.com/Manasawii
Facebook – https://www.facebook.com/manasawii/
Instagram – https://www.instagram.com/manasawii/
YouTube – https://www.youtube.com/channel/UCPZWWeV_TefupnJkgJ9nldA

ตัวอย่างผลงานบางส่วน

มีช่อง Youtube แนะนำผลงานของตัวเองด้วยนะครับ
น่าสนใจทีเดียวๆ

เอาล่ะได้ชมตัวอย่างผลงานกันพอหอมปากหอมคอไปแล้ว
ต่อไปเราลองมาพูดคุยกับเธอกันซักหน่อยดีกว่าครับ

———————————

-. ก่อนอื่นก็แนะนำตัวเองก่อนเลย ว่าเริ่มวาดรูปมาได้อย่างไร

สวัสดีค่ะ ชื่อจริง มนัสวี โรจนพรรณ  ชื่อเล่นชื่อ เจน เริ่มวาดรูปตั้งแต่เล็กๆ เลยค่ะ เด็กๆ ก็วาดเล่นตามหนังสือบ้าง การ์ตูนบ้าง แต่ไม่ใช่สายประกวดนะคะ เป็นเด็กนอกสายตา555 มาเริ่มจริงจังช่วงมัธยมเพราะชอบอ่านหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นและอยากวาดได้บ้าง เลยพยายามฝึกวาดตามจากเรื่องที่ชอบค่ะ ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิด เรื่องหลักที่ชอบจะเป็น Deathnote, Eyeshiled 21 และ Vagabond ค่ะ หลังจาก ม.ต้น เจนก็เลือกเรียนสายที่เกี่ยวข้องกับศิลปะเต็มตัว ยาวมาจนถึงระดับ ป.โท เลยค่ะ

-. คิดว่าจุดเด่นของผลงานของเราคืออะไรบ้าง

คิดว่าเรื่องราวและบรรยากาศในงานค่ะ เจนใช้เทคนิคในการทำงานค่อนข้างหลากหลาย แต่การสร้างเรื่องราวให้กับทุกองค์ประกอบในงาน ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ทุกๆ องค์ประกอบจะมีเรื่องราวของตัวเองค่ะ

ส่วนบรรยากาศในงานจะเป็นความรู้สึกฟุ้งฝันที่แฝงไปด้วยความเหงาเศร้าแต่อบอุ่น เจนคิดว่าที่มีหลากหลายอารมณ์ในภาพ น่าจะเป็นเพราะเจนไม่ชอบความรู้สึก“ที่สุด”ของภาพ เช่น สดใสที่สุด อลังการที่สุด หรือแม้แต่เศร้าที่สุด ส่วนตัวเจนชอบความกลมกล่อมที่ผสมผสานหลายๆ อารมณ์ในภาพมากกว่าค่ะ รู้สึกว่ามันเป็นธรรมชาติดี เหมือนอารมณ์จริงๆ ของคนค่ะ เพราะเวลาเราเศร้าก็ไม่ได้เศร้า 100% อาจจะมีโกรธ หรือน้อยใจเจือในความรู้สึก อะไรแบบนี้ค่ะ

เจนไม่ชอบความรู้สึก“ที่สุด”ของภาพ
เช่น สดใสที่สุด  อลังการที่สุด
หรือแม้แต่เศร้าที่สุด ส่วนตัวเจน
ชอบความกลมกล่อมที่ผสมผสาน
หลายๆ อารมณ์ในภาพมากกว่า

-. ในเรื่องของการหาสไตล์ในการทำงาน เราเริ่มพัฒนาสไตล์จนมาถึงปัจจุบันอย่างไร

เจนเคยติดกับการหาสไตล์ในการทำงานมาหลายปีมากๆ มีคนเคยบอกว่าให้ทำงานเยอะๆ ลองทุกอย่าง ทำไปเรื่อยๆ จะเจอเอง เจนค้นพบว่าถูกเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นค่ะ ถูกตรงที่ว่า เราสามารถทำงานได้หลายๆ เทคนิค มันเหมือนกับนักร้องที่มี range เสียงกว้างค่ะ เป็นผลดีสำหรับเราเพราะเราเลือกเทคนิคที่เหมาะสมกับงานได้มากกว่า ช่วง ม.ปลาย ถึง ป.ตรี สำหรับเจนคือช่วงนี้ค่ะ

มีคนเคยบอกว่าให้ทำงานเยอะๆ ลองทุกอย่าง
ทำไปเรื่อยๆ จะเจอเอง เจนค้นพบว่า
ถูกเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นค่ะ

แต่สุดท้าย คีย์สำคัญที่สุดอยู่ที่ตอนเจนไปเรียน ป.โท ค่ะ สิ่งที่ทำให้เจนสามารถค้นพบสไตล์ที่แท้จริงในปัจจุบัน คือ การซื่อสัตย์กับตัวเองค่ะ หมายถึง เจนไม่พยายามที่จะทำงานรายละเอียดเยอะที่สุด หรือเหมือนจริงที่สุด แต่เจนพยายามเล่าเรื่องของตัวเองอย่างตรงไปตรงมาที่สุดค่ะ เลือกเทคนิคที่เข้ากับเรื่องราวนั้นๆ และวาดในสิ่งที่อยากวาดหรือมีความสุขที่จะวาด ตลกดีเพราะคีย์มันคือแค่นี้จริงๆ แต่เจนใช้เวลานานมาก555 กลายเป็นว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา เจนไม่ได้โฟกัสที่เนื้อหาหรือ message ของงาน ที่จะทำให้งานมีคุณค่าและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมากกว่าเทคนิคไหนๆ  เพราะฉะนั้นหลังจากนี้ เจนตั้งใจและสัญญากับตัวเองว่าจะทำงานที่ซื่อตรงกับความรู้สึกในแต่ละช่วงเวลาของชีวิตต่อไปค่ะ

-. โอ้ววว บรรลุเลยจ้า แล้วที่นี้ผมเองก็ยังรู้สึกว่าว่างานส่วนใหญ่จะมีรายละเอียดค่อนข้างเยอะ เรามีวิธีจัดการกับรายละเอียดเหล่านั้นอย่างไรให้งานออกมาลงตัว

เวลาร่างภาพเจนจะแบ่งเป็น 3 ส่วนคร่าวๆ ค่ะ เล็ก กลาง ใหญ่ รายละเอียดของแต่ละองค์ประกอบจะขึ้นอยู่กับว่าสิ่งนั้นอยู่ในส่วนไหน ใหญ่ก็รายละเอียดเยอะ เล็กก็รายละเอียดน้อยหน่อย ที่สำคัญคือสร้างปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกันค่ะ เช่น ใหญ่กับเล็ก, เล็กกับกลาง หรือกลางกับใหญ่ เป็นต้น เพื่อให้ภาพมีชีวิตชีวาค่ะ

-. เห็นว่ากำลังจะมีผลงานที่เป็นนิยายภาพด้วย คิดว่าการทำนิยายภาพกับภาพประกอบมีจุดไหนที่แตกต่างกันที่เราต้องคำนึงบ้าง

ภาพประกอบสามารถเล่าหลายๆ อย่างลงในภาพเดียวได้มากกว่า และค่อนข้างไม่มีขีดจำกัด ส่วนนิยายภาพไม่สามารถจะใส่ทุกอย่างที่ต้องการได้ เพราะต้องอิงเนื้อหาเป็นหลัก ออกแบบภาพให้สอดคล้องกับเนื้อหาและความรู้สึกที่ต้องการจะสื่ออย่างเหมาะสม ใส่มากไปหรือน้อยไปไม่ได้ ต้องคำนึงถึงการจัดวางองค์ประกอบภาพเพื่อให้สื่อความรู้สึกที่ตรงกับเนื้อหาที่สุด รวมไปถึงการทำงานร่วมกันระหว่างภาพและตัวหนังสือค่ะ

-. คิดว่าการไปเรียนที่ต่างประเทศ ช่วยพัฒนาเราในจุดไหนบ้าง

หลายด้านเหมือนกันนะคะ เจนขอแยกออกเป็น 3 หัวข้อค่ะ

1.เรียนรู้ที่จะให้คุณค่ากับงานของตัวเองและคนอื่น มากกว่าการวิจารณ์ว่างานนี้สวยไม่สวย ดีไซน์ดีมั้ย ได้ย้อนกลับไปมองถึงคุณค่าที่แท้จริง ให้เกียรติสิ่งที่เราสร้างสรรค์ออกมา รับฟังในสิ่งที่ศิลปินนั้นๆ ต้องการจะสื่อผ่านภาพ ไม่ใช่แค่องค์ประกอบศิลป์ สี หรือภาพที่เสร็จสมบูรณ์ แต่คือเรื่องราวเบื้องหลังภาพเหล่านั้น เพราะบางครั้งภาพบางชิ้นดูธรรมดา แต่เรื่องราวข้างหลังเป็นประวัติศาสตร์ที่สำคัญของโลก หรืออย่างน้อยๆ ก็สำคัญกับศิลปินคนหนึ่ง ซึ่งการมองเพียงเปลือกอาจจะทำให้งานนั้นๆ ขาดคุณค่าทางด้านจิตใจไปค่ะ

บางครั้งภาพบางชิ้นดูธรรมดา
แต่เรื่องราวข้างหลังเป็นประวัติศาสตร์
ที่สำคัญของโลก

2.Marketing เจนไม่คาดคิดว่าจะได้ทักษะนี้ แต่ก็ได้เรียนรู้เรื่อง marketing สำหรับศิลปินเยอะมาก เพราะที่มหาลัยเน้นเรื่องการโปรโมตตัวเอง เจนคิดว่าดีสำหรับนักเรียนศิลปะมาก เพราะหลายๆ คนอาจจะเคยคิดว่าศิลปินไม่จำเป็นต้องนำเสนองาน ปล่อยให้งานนำเสนอตัวเอง แต่บางครั้งจำเป็นต้องทำค่ะ เจนคิดว่าควรบรรจุอยู่ในระบบการศึกษาของนักเรียนศิลปะทุกคนด้วยซ้ำ เพราะมันเป็นสิ่งที่จำเป็นมากค่ะ

3.การได้เปิดโลกทัศน์ เห็นงานที่หลากหลาย พบกับผู้คนจากหลากหลายชาติ หลายวัฒนธรรม ก่อให้เกิดเป็นประสบการณ์ใหม่ๆ ที่หาไม่ได้จากการอยู่ที่เดิมค่ะ และประสบการณ์เหล่านี้ก็หล่อหลอมให้เจนโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นและใจกว้างยอมรับความแตกต่างได้มากยิ่งขึ้นค่ะ อีกอย่างมีเวลากับตัวเองเยอะมาก ได้กลับมาสำรวจตัวตนของตัวเองและสิ่งที่ต้องการในชีวิต เพราะเจนเรียนจบ ป.ตรี ทำงานเลย (ยังไม่ได้ส่งเล่ม thesis ด้วยซ้ำ55) ไม่ได้หยุดคิดว่าอยากจะทำอะไร หรือต้องการอะไรในชีวิตกันแน่  2 ปีในการเรียน ป.โท สำหรับเจนคือการทบทวนเป้าหมายในชีวิตค่ะ

-. ถ้ามีโอกาสได้ไปเรียนอีก อยากไปที่ประเทศไหนเพราะอะไร

อยากไปอเมริกาค่ะ จริงๆ ตอนแรกอยากไปเรียน MFA Illustration as Visual Essay ตามรอย Yuko Shimizu นักวาดภาพประกอบที่ชอบมากๆ คอสนี้หนึ่งปีรับเพียง 20 คนเท่านั้น (เรียนหลักสูตร 2 ปี ) แต่ที่ไม่ได้ไปเรียนเพราะไกลและแพงกว่ามากค่ะ 555

-. สุดท้าย ทำไมถึงชอบหมาหน้าย่น555

555 เจนเคยเลี้ยงหมาพันธุ์ English Bulldog ชื่อ ไจแอนท์ ค่ะ แล้วก็ตกหลุมรักเลย แอ้นเป็นหมาที่มีคาแรคเตอร์ชัดมาก ตลก หน้าดุแต่ใจดีค่ะ แค่มองหน้าก็ขำแล้ว หลังจากเลี้ยงไจแอนท์ก็ลามไปชอบหมาหน้าย่นทุกชนิด แต่ยังไม่มีโอกาสได้เลี้ยงอีกเลยและคิดว่าคงทำใจเลี้ยงพันธุ์เดิมไม่ได้ เพราะเห็นแล้วคงคิดถึงไจแอนท์ ตอนนี้แอบอยากได้ปั๊กสีดำมากๆ จะตั้งชื่อว่าควันหลง

————————————

LET’S Time Line
ผลงานเก่าๆ จากอดีตสู่ปัจจุบันของศิลปิน

สมัย ม.ปลาย ค่ะ วาดภาพนี้ในวิชาเลือกสถาปัตย์ค่ะ ตอนนั้นชอบงานขาวดำมาก (จริงๆ ตอนนี้ก็ยังชอบที่สุด ฮา) ขยันและบ้าพลัง เน้นงานแน่น รายละเอียดเยอะ เพราะคิดว่างานรายละเอียดเยอะแปลว่างานดี 5555 (ซึ่งไม่จริงเสมอไป)

ตอนฝึกงานที่ Let’s Comic ช่วงปี 3 ค่ะ เป็นครั้งแรกๆ ที่ลงสีงานในคอมพิวเตอร์เพราะงานเรียนเป็นงานวาดมือล้วนๆ เพิ่งรู้จักการใช้ Ps และ Ai มีเม้าส์ปากกาเป็นครั้งแรกด้วย !

ตอนปี 4 ค่ะ งาน thesis 4 ต.ที่ใหญ่เท่าฝาบ้าน555 เด็กเพ้นท์บ้าพลัง ที่เพื่อนชวนให้ทำงานชิ้นใหญ่ด้วยกัน โดยให้เหตุผลว่า เดี๋ยวเรียนจบไปก็ไม่ได้ทำงานใหญ่ขนาดนี้แล้วนะ ซึ่งก็จริงค่ะ ! ดีใจที่ตัดสินใจทำ เพราะเป็นประสบการณ์ที่ดีและเหนื่อยจริงๆ ค่ะ :”))

ป.โท ภาพส่วนหนึ่งของหนังสือภาพที่เป็นโปรเจคต์จบ ป.โท ของเจนค่ะ ท้าทายมาก เพราะมีเวลาจำกัดในการจะทำหนังสือภาพทั้งเล่มให้เสร็จภายในเวลา 4-5 เดือน จริงๆ อาจารย์บอกว่าไม่ต้องทำจนเสร็จก็ได้ แต่เจนกลัวว่าถ้าทำไม่เสร็จ กลับมาไทยเจนอาจจะไม่มีโอกาสได้ทำต่อให้สำเร็จ เลยทำงานอย่างบ้าคลั่งจนหนังสือเสร็จทันเวลาค่ะ เจนเลือกที่จะใช้ดินสอเพราะเป็นเทคนิคที่เจนรักที่สุดในการสร้างงานชิ้นนี้ค่ะ หนังสือเล่มนี้ชื่อ Lost & Found ค่ะ แบ่งคนละครึ่งเล่มกับนักเขียนอีกคน กำลังจะตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ Fullstop เร็วๆ นี้นะคะ

————————————————

Artist Listening Inspiration
ช่วงเวลาทำงานศิลปินของเราฟังอะไรไปด้วย ?

ยากเลย555 ปกติฟังหลายอย่างมากค่ะ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แล้วแต่วัน เช่น The ghost radio, พุธทอล์คพุธโทร, Audio book, podcast, YouTube ช่อง The Common Tread, อ้วนน้อยซอยหนึ่ง, tang makapon ถ้าเพลงจะมีช่อง ChilledCow หรือ Studio Ghiblli หรือนักร้องที่ชอบแล้วแต่เวลา แต่ตอนนี้เจนชอบฟังเพลงของวงเขียนไขและวานิชเวลาทำงานเป็นพิเศษค่ะ

———————————–

จบแล้วจ้าสำหรับสัปดาหืนี้
สัปดาห์หน้าจะเป็นอาร์ทติสท่านใด รอติดตามสปอยล์ทางเพจ Let’s comic เร็วๆ นี้ครับผม

แล้วพบกันใหม่ทุกๆ แบบต่อเนื่อง
กับบทความเกี่ยวกับภาพยนตร์ การ์ตูน และ ศิลปะ ที่เว็บ Plotter จ้าาา
แฮ่..

Shares
บรรณาธิการ / CEO สำนักพิมพ์ การ์ตูนไทย Let's Comic